el abominable niño de las nieves

aqui se narran las aventuras y desventuras en California de una serie de personajes ficticios a traves de los inocentes ojos de un niño de 6 años que de mayor queria ser el abominable hombre de las nieves

jueves, 15 de noviembre de 2007

Habemus paella

Tanta tecnologia militar de mierda, tanto avance espacial de las narices, tanta universidad y fuga de cerebros, pa' que al final, tenga que ser mi hermana la que traiga al pais el objeto de tecnologia mas avanzada y refinado diseño que han visto por aqui jamas: el conocido como Microsoft de a huerta, el Ipod Valensiano, el Internet con asas.... en fin.... la







PAELLA!

con sus elegantes curvas, inspiradas en la tradisión pictórica de Goya y las peliculas de Pajares y Esteso, con su depurado diseño basado en los clásicos de la arquitectura finlandesa, fiel a sus dos principios básicos: "culo pa' cocinar, dos asas pa' cogerla "....






La paella tambien sirve como almohada ergonómica de las del ikea




La paella lleva envoltorio de burbujitas pa' protegerla, dado su gran valor.








Lo mejor de las burbujitas es romperlas




La pena es que como mañana nos vamos de viaje, aún no la vamos a poder estrenar. Esperaremos a tener un importante acto ceremonial del clan para utilizarla. Mientras tanto, le voy a montar un altar en casa para quien quiera venir a adorarla. Estais todos invitados.


hoy escribo solo para deciros que estamos todos bien (con nuestras circunstancias, claro está): el clan, los nuevos en el clan (Luis y Carlitos, que para llevar poco aqui, ya se han acostumbrado a meterse conmigo), y las recien llegadas Chicas de Oro (Sole, Isa, Laura) que están haciendo un estudio científico comparativo de los maniquies de hombre de la ciudad de San Francisco. Hasta yo estoy mejor de lo mio (aunque sigo sin saber que coño es lo mio...), y será porque esta semana me ha dado por vacilarle al director del colegio. Si no me despiden antes, me propongo que se deje dar collejas antes de acabar el curso. La meta es difícil, pero a si hay algo que me guste más que los retos, eso es dar collejas.

Sólo os apuntaré una cosa graciosa que me pasó hoy (ayer lo más interesante es que devolvieron al hermano pequeño de uno de mis alumnos que llevaba casi tres semanas secuestrado, yo creo que ya no lo aguantaban). Ayer por la tarde alguien (no fui yo) dibujó en un tablón de corcho que hay en uno de los lugares por los que pasamos todos de o hacia el patio, una mujer desnuda. Que digo yo que si esa persona queria ser transgresora, la podia haber dibujado directamente en la pared, pero es que aqui hasta los transgresores y provocadores siguen el manual...
Alguien de la escuela, que digo yo que sería alguien con muchos estudios (por Lo menos dos) y gran preparación para estas cosas de la vida, decidió solucionarlo tapándola, y para ello grapó un papel por encima. Era bastante gracioso pasar por alli y ver algo , no sabíamos qué, tapado con un papel. Parecía como en esas inauguraciones, que hay algo tapado con una cortinilla pa' que venga el Rey a inaugurarlo. Daban ganas de levantarlo, para ver que habia debajo.
Pero lo mejor ha venido luego. Ese corcho está al aire libre, y como el salao que lo grapó sólo lo grapó por arriba, con el viento se levantaba como la falda de Marilyn en "La tentación vive arriba" y claro, se veía a la chica desnuda. Yo me he empezado a descoj*nar al verlo, el efecto era como si la chica del dibujo se estuviera levantando la ropa. De hecho, respecto a la altura que quedaba para los niños de siete años, era como si estuvieran mirando por debajo de una falda...las sonrisas de oreja a oreja de los niños no tenian precio, los ojillos (tanto a los niños como a las niñas)les brillaban pensando a saber qué...era algo tan sucio y tan divertido a la vez! Mientras las maestras escandalizadas iban de un lado a otro, chillándoles para que no miraran, y eso creo que aún les atraía más a los niños... lo prohibido... Como algunos niños miraban con cara de "Gracias, maestro, por enseñarnos a sumar y enseñarnos tambien estas cosas, que asina podemos contar : dos tetas", yo era incapaz de reñirles (¿por qué?¿por vivir en un paías de mojigatos?¿por tener maestras mojigatas que no caen siquiera en poner otra grapa por abajo?...anda ya! Vai cajar!...), me he limitado a sonreirles y pedirles que caminaran mirando hacia el frente, por no caerse. Cuando hemos llegado a clase estaban super emocionados: "Maestro, Maestro, una foto de una chica encuerada"
Animalitos, que en su tierna y calenturienta imaginación han visto incluso una fotografia donde solo habia un dibujo... a saber que detalles más habran imaginado(que pena no estra en su mente enfermita de siete años para poder saberlo). A mi me ha vuelto a entrar la risa con lo de "encuerada". Imagino que vendrá de la expresión "en cueros", porque si realmente significa para un niño de siete años"chica vestida con cuero....", bueno, entonces empezaré a pensar que mi despertar sexual fue un poco tardio! je je , la puta mare, ché!
Y como todos los demás empezaban con el mismo plan "escandalizado" (muy típico de las culturas reprimidas y puritanas) me he plantado:


<span style="font-weight:bold;">- A ver, niños, vosotros...¿os bañais?
- Si , Maestro....
- ¿os bañais vestidos?
- No, Maestro....
- ¿os quitais la ropa?
- Sí, Maestro....
-¿Y sabeis lo que teneis cada uno?
- Sí, Maestro...
- ¿habeis visto algun perro por la calle?
- Sí , Maestro....
- ¿y llevaba pantalones?
- No, Maestro....
- ¿y alguien chilló: "miren, un perro encuerado!"?
- No, Maestro....
- Pos' ya está!


Y asin atajé el puritanismo que les invadía y les quité todo,todos, todos los tabues sobre la sexualidad en 7 segundos o menos, y todo gratis, señora.
Cuando volvimos a salir mis perlas del sexo con cuero ni miraron el dibujo, mientras que los otros alumnos, con sus maestras aún chillando, tropezaban y se caían por mirar el dibujo y no fijarse por dónde caminaban.

MAESTRA SUBNORMAL QUE HACE DOS SEMANAS EMPEZASTE A GRITAR A UNA DE MIS ALUMNAS Y LLAMARE GUARRA PORQUE SE LE VEÍAN LOS HOMBROS, QUE SEPAS QUE NO ME PONES Y QUE ERES TU QUIEN TIENE LOS OJOS SUCIOS.

ME MOLA ESTA GENTE PURITANA, PERO CON TRAJE DE CUERO A SER POSIBLE.


¿Ves niña como es malo enseñar los hombros?

6 comentarios:

Anonymous Anónimo ha dicho...

bueno, es todo real, aqui la gente esta un poco mal de la cabeza

familia, ya tenemos casi del todo preparadas las maletas para salir pitando hoy y... a comernos el pavo en las vegas!

ya lo teneis todo preparado familia sur?

el jose se va a a chicago, la otra familia de galicia a celebrar thanksgiving por yosemite, y marta se va a españa

dejamos la comunidad todos por unos dias, el spa nos echara de menos

besos

16 de noviembre de 2007 a las 6:55  
Anonymous Anónimo ha dicho...

si nos vamos de viaje! jaime dice que me va a dejar conducir, jiji, así llegaremos antes! (a algún sitio...).Bueno, por aquí todo muy bien, me ciudan mucho y todo es muy bonito (menos las chinas que son unas asquerosas de la muerte, pero bueno). Lo único que aquí no se cocina mucho y jaime no me ha hecho ninguno de sus maravillosos platos, snif, habrá que esperar a que vuelvan a españa (lo malo es que entonces se habrán olvidado de cocinar y será pedro josé el que tenga que hacer la comida uy uy uy!)

16 de noviembre de 2007 a las 11:33  
Blogger Pelikulera ha dicho...

Me alegra saber que tan preciado objeto ha llegado por fin a tierras extranjeras, y espero ansiosa el regalo de la linterna.

Bueno, ya contaréis las nuevas recetas con un utensilio tan necesario en la cocina y a disfrutar de los días de descanso sin la rutina escolar.
NOTA PARA JOSHUA: Que lo pases bien por Chicago, la ciudad de los gansters.

17 de noviembre de 2007 a las 5:45  
Anonymous Anónimo ha dicho...

Hola! os saludo por tercera vez, espero que esta tenga algun comentario, solo por lo del refuerzo( ya sabes Paulov) este vez lo diré claro soy Estela, te acuerdas estaba en tu bando, espero seguir estandolo, aunque la tentación aquí cada vez es más fuerte. Seguimos con aquel claustro inconcluso y van dos semanas estamos batiendo el record, yo creo que ni se acuerda el " equipo directivoooooo", lastima de protocolo.De nuestro inspe he tenido noticias de otro compañero y ya te lo contaré por que no tiene desperdicio. Ya termino que esto engancha. Muchos besos para todos y espero que la paella salga buena.

19 de noviembre de 2007 a las 13:48  
Anonymous Anónimo ha dicho...

ya hemos vuelto, (jo!!)

el ninyo de las nieves tiene que contar muchas cosas y colgar algunas fotos y videos, a ver cuando saca un ratillo.


besillos .)

26 de noviembre de 2007 a las 23:33  
Blogger xoum ha dicho...

Estela, com estas?
no havia vist el comentari (ni els altres tampoc), normalment no torne a mirar les entrades que ja he escrit, no per res, sino pq vaig pelat de temps... ja saps que sempre estic en la parra, si vols que m'entere, deixam els comentaris en l'entrada ultima, que aixina segur q la veig!
bé, jo sé de un que tira de menys a algunes persones...cuideu-se molt, per favor

11 de diciembre de 2007 a las 23:29  

Publicar un comentario

Suscribirse a Enviar comentarios [Atom]

<< Inicio